2020-05-05 Het is 75 jaar bevrijding en ook 80 jaar herdenking.

2020-05-05 Het is 75 jaar bevrijding en ook 80 jaar herdenking.

Het is 75 jaar bevrijding en ook 80 jaar herdenking.

Meer dan ooit worden we overspoeld met verhalen van gedenken en bevrijding. Ik zie me geboren in 1942 21 juni in Assen met mijn kleine schepje de Canadezen helpen het slootje aan de Dennenweg in Assen dempen waarvan de brug was opgeblazen. Ik zie me ook spelen in de loopgraven op de Zandweg achter ons huis tegen de spoorlijn aan. Herinner me nog de grote drol die er in lag, misschien van een vluchtende Duitser die het in zijn broek deed! Het Canadese bevrijdingsleger dat Assen op 13 april bevrijd had en kamp Westerbork een dag eerder trok verder richting Groningen en toen verscheen er vlak bij de spoorwegovergang en de Anreperstraat op de Zandweg een enorm grote rijdende keuken die de troepen van eten moest voorzien. Wij kregen als kinderen lekkere dingen van de koks zoals chocola. We waren er niet weg te slaan. Van de oorlog herinner ik met dat we met de buren tegen de muur van onze achterkamer zaten als de Engelse jagers als uit het niets overscheerden en de Duitse treinen bombardeerden die op het spoor en vlak bij het station rangeerden of stonden. Ons huis was een rijtje van drie aan de Middenstraat 22 dus onze middenmuur was het veiligste. Wel apart dat ik me zo jong dit en nu nog herinner.

Kan me niet herinneren dat we na de oorlog veel over de oorlog gesproken is bij ons thuis. Iedereen was natuurlijk blij dat het voorbij was. Wij waren een jong gezin, het eerste kindje was 3 maart 1940 geboren maar stierf enkele dagen later. Jan mijn ‘oudste’ broer werd als ‘vervanging’ precies een jaar later geboren, een oorlogskind. Ik op 21 juni 42 en Harrie op 7 maart 1945 en Lucretia Klasina, onze enige zus Greet, op 21 april 1947 en van Viola waar mijn vader het altijd over had is niet meer gekomen.

Deze gedachten komen op als we straks om 8 uur de doden gaan herdenken. Vriendin Alie stuurde een link op van een digitale herdenking van Huizen, nu er geen fysieke herdenking kan zijn. Indrukwekkend. Komt op deze manier nog indrukwekkender binnen. Kreeg ook eem column binnen van Ernst die vertelde van zijn herinnering en hoe hij daar nu met zijn kinderen mee bezig is. Er komen veel gedachten in mij op. Maar hier laat ik het maar even bij. Ik stuur de link over Huizen die Alie stuurde ook door.

Bert Dorenbos




Naar alle artikelen