2021-10-27: Ezechiël 37:1-28  -  Dorre doodsbeenderen

2021-10-27: Ezechiël 37:1-28 - Dorre doodsbeenderen

Ezechiël 37:1-28

26 oktober [1]

37:1

en zette mij neer in een dal; dat was vol beenderen.

37:2

en zie, zij waren zeer dor.

37:3

Mensenkind, kunnen deze beenderen herleven?

37:5

Zie, Ik breng geest in u, en gij zult herleven;…

37:6

en gij zult weten, dat Ik de HERE ben.

37:7

en zie, een beweging, en de beenderen voegden zich aaneen zoals zij bij elkander behoorden;…

37:8

maar geest was er nog niet in hen.

37:9

zeg tot de geest:… Kom van de vier windstreken, o geest, en blaas in deze gedoden, zodat zij herleven.

37:10

en de geest kwam in hen en zij herleefden en gingen op hun voeten staan, een geweldig groot leger.

37:11

Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis Israëls. Zie, zij zeggen: Onze beenderen zijn verdord en onze hoop is vervlogen; het is met ons gedaan.

37:12

Zie, Ik open uw graven en zal u uit uw graven doen opkomen, o mijn volk, en u brengen naar het land Israëls.

37:13

En gij zult weten, dat Ik de HERE ben, wanneer Ik uw graven open en u uit uw graven doe opkomen, o mijn volk.

37:14

Ik zal mijn Geest in u geven, zodat gij herleeft en Ik zal u doen wonen in uw land; en gij zult weten, dat Ik, de HERE, het gesproken en gedaan heb, luidt het woord des HEREN.

37:16

neem een stuk hout en schrijf daarop: voor Juda en de Israëlieten, die daarbij behoren; neem dan een ander stuk hout en schrijf daarop Jozef – het stuk hout van Efraïm – en het gehele huis Israëls, dat daarbij behoort;

37:17

voeg ze dan aan elkander tot één stuk hout, zodat zij in uw hand tot één worden.

37:19

Ik… maak ze tot één stuk hout, zodat zij één zijn in mijn hand.

37:21

Zie, Ik haal de Israëlieten weg uit de volken naar wier gebied zij gegaan zijn; Ik zal hen van alle kanten bijeenverzamelen en hen naar hun land brengen.

37:22

En Ik zal hen tot één volk maken in het land, op de bergen Israëls, en één koning zal over hen allen koning zijn; niet langer zullen zij twee volken zijn en niet langer verdeeld in twee koninkrijken.

37:23

Ik zal hen verlossen van alle afvalligheid waarmee zij gezondigd hebben, en hen reinigen, zodat zij Mij tot een volk zijn en Ik hun tot een God zal zijn.

37:24

En mijn knecht David zal koning over hen wezen; één herder zal er voor hen allen zijn.

37:25

ja, zij zullen daarin wonen, zij, hun kinderen en hun kindskinderen, tot in eeuwigheid en mijn knecht David zal hun voor eeuwig tot vorst zijn.

37:26

Ik zal met hen een verbond des vredes sluiten, een eeuwig verbond met hen zal het zijn;…

37:27

Mijn woning zal bij hen zijn; Ik zal hun tot een God zijn.

37:28

En de volken zullen weten, dat Ik, de HERE, het ben die Israël heilig, doordat mijn heiligdom voor eeuwig te midden van hen staat.

Waar hebben we het eigenlijk over? Waarom doen we zo moeilijk? Het staat er toch. De dorre doodsbeenderen zullen weer tot leven komen. De HERE zegt het toch. Nou dan zal het ook gebeuren. Daar hoeven we niet moeilijk over te doen. Alsof we het geestelijk moeten zien. Het staat er en zo gaat het gebeu­ren. Basta. Men kan wel denken dat er niets meer van komt, maar zo is het niet. God laat zijn volk niet in de steek. Ze kunnen meer dan vierhonderd jaar in Egypte zijn, maar dan gaan ze ook weer terug naar het beloofde land. Ze kunnen zeventig jaar in ballingschap gaan, toch komt er een deel terug. En als de Messias geboren is, de lijdende knecht des HEREN, dan breekt er een nieuwe tijd aan. De tijd is vervuld, het Koninkrijk der hemelen is nabij geko­men. Gelooft het Evangelie. Dat was de centrale prediking en sindsdien is het de centrale prediking.

Maar wat is het snel mis gegaan. Al heel gauw kwam de splitsing tussen kerk en synagoge. Want de Joden moesten niets van Jezus hebben, voor hen was het een gruwel Een valse Messias. Die moest je te vuur en te zwaard bestrij­den. En dat deden ze dan ook. Er stonden drie kruisen, maar later stonden er duizenden kruisen. Toen Paulus het Evangelie verkondigde, werd hij voortdu­rende vervolgd. En dat gaat maar door. Het Evangelie van een gekruisigde Messias roept weerstand op. De duivel wil roet in het eten gooien. Die weet dat met kruis en opstanding en uitstorting van de Heilige Geest zijn strijd is verloren. Hij zal alles doen om er nog zoveel mogelijk mee te slepen, maar zijn tijd heeft hij gehad. De HERE God volvoert zijn plan. Hij komt wonen in zijn land in zijn stad bij zijn uitverkoren volk en Hij zal hen daarvoor terug brengen uit al de landen waar Hij hen naar toe verstrooid heeft. Niks vervan­gings-theologie. Geen geestelijk Israël. Het klopt niet. Het staat hier toch. Je kunt voor Israël wel allemaal kerk invullen, maar dan kom je heel moeilijk uit. Je moet de Bijbel dan wel laten buikspreken om er een touw aan vast te kno­pen. Al dat gefilosofeer hoe het allemaal zit. Het staat er toch en waarom zou je er aan twijfelen. Als je eerst een theologie gemaakt hebt om de beloften van land en volk van Israël op de kerk te laten overgaan en vervolgens probeer je wat er staat in te passen in die theologie, dan moet je je wel in erg veel kron­kels wringen om er nog een sluitend verhaal van te maken. Dat lukt ook niet. Het is daarom uitermate belangrijk om de Bijbel weer als Bijbel te nemen en de dikke korsten dogmatiek er af te krabben. Dat vraagt een enorme inspan­ning, maar het is wel de weg. Het staat hier toch.

Als het volk denkt, het is voorbij, we zijn te dor dan grijpt God in. Hij doet ze opstaan en Hij brengt ze uit alle landen. Want zij zijn zijn oogappel. Als de dorre beenderen tot leven komen en de graven zich openen zal de koning komen. Dan zal God Zelf optreden. Dan zal Hij zijn Koninkrijk van recht en gerechtigheid grondvesten. Als wij aan het eind van ons Latijn zijn, dan kan God ingrijpen. Hij wil dat Hij alle eer krijgt. Wij lopen zo met de eer van God weg. Dat duldt Hij niet. Ze zullen weten dat Ik, de HERE, hun God ben. Wat had het volk gezondigd. Ze waren daarvoor in ballingschap gegaan. Dat was niet de schuld van God. Neen, dat was hun eigen schuld. De profeten waren gekomen en hadden gewaarschuwd en gewaarschuwd, maar ze hadden niet geluisterd. Ze waren hardnekkig in hun zonden. Ja dan moet je ook niet op­kijken dat het verkeerd afloopt. In het jaar zeventig zijn ze opnieuw hun land uitgejaagd. Jeruzalem is gevallen en het land lag er honderden jaren woest en verlaten bij. Volkeren zijn er door getrokken. Van de tempel was niets meer over tot op vandaag toe. De eer van God is gebroken en ook vandaag zijn het de ongelovige Joden die veelal in Israël de dienst uitmaken. Er is een klein aantal orthodoxe Joden, maar die hebben niet veel in te brengen. Die verwer­pen ook vandaag nog hun Messias. Dat blijft voor hen de valse Messias van de christenen, die hen door alle eeuwen heen holocaust op holocaust gebracht heeft. Voor hen is het kruis het zwaard. En een christen-Jood is in hun ogen geen Jood. Die verliest ook het recht op terugkeer naar het land. De messias­belijdende Joden worden telkens belaagd en vervolgd. Maar hier staat het. Hij zal hen Zelf weer terugbrengen uit de volkeren waarheen zij verstrooid zijn. Hij zal hun dorre beenderen weer tot leven brengen. Hij zal hun graven openen. Het gaat gebeuren.

Vervolgens krijgt Ezechiël de opdracht om twee stukken hout te nemen. Een heel duidelijk voorbeeld. Juda en Efraïm (Israël). Het grote rijk van David en Salomo werd gedeeld omdat Salomo aan het eind van zijn dagen zijn heidense vrouwen liet offeren aan de Baäl en de Moloch. Hun kindertjes werden in de bronzen armen van de Moloch gegooid, waar ze levend verbrandden. Dat leverde de straf op van de deling van het rijk in tien en twee stammen. Maar ook die deling zal weer opgeheven worden. De twee houten worden één. Zo was het en zo zal het weer worden. God is goed. Hij houdt zich aan zijn woord. Alle Israëlieten zullen weer terugkomen. De tien stammen en de twee stammen. Hoe komt het toch dat hierover nooit gesproken wordt? Het staat er toch. We hebben het steeds over de Joden, maar er zijn nog tien stammen en die passen ook in het heilsplan van God. Daarom doen we er goed aan om de profeten nauwkeurig te lezen, om de roadmap te kunnen ontcijferen. Wij christenen hebben de profetie verwaarloosd door de eeuwen heen. Het zal ook heel wat betekenen als we echt naar de Joden toegaan schuldbelijden. Want zij zijn slachtoffer geworden van een antisemitische bijbeluitleg en een politiek die uitliep op nationaal-socialisme. Maar hier wordt alles weer hersteld. God spreekt.

En de grote Zoon van David zal voor eeuwig Koning zijn op de troon. Dat is heerlijk. Dan ben je verzekerd van veilige bewaring. God sluit met hen een vredesverbond en zij zullen voor altijd in het land wonen. Wat een zegen. Wat een God. Het is geweldig om deze letterlijke beschrijvingen ook letterlijk te nemen. We kunnen er geen tijdklok bij zetten, maar alles lijkt erop dat er spoedig een grootse beweging gaat ontstaan. God is goed. God sluit voor eeuwig een verbond met zijn volk. En David zal op de troon zitten. God wil zelf bij hen wonen. In de stad van de grote Koning. De volken zullen weten dat de HERE God is. Het volk zal dan zelf naarstig de geboden onderhouden. Dat is de motor waar alles op draait.

Het is een fantastisch hoofdstuk. God zal met hen een verbond des vredes sluiten, een eeuwig verbond. Mijn woning zal bij hen zijn; Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen mij tot een volk zijn. Dat is toch een duidelijke stelling. Daar kun je toch niets tussen krijgen. Dat is toch een waarheid. Je moet je in vele bochten wringen als je dat wilt vergeestelijken. Het gaat toch over Israël en Juda. Het gaat toch over de twee houten. Het gaat toch over een land waar we van weten dat God het uitverkoren heeft. Dat er eeuwigdurende beloften zijn aan Abraham. Ja er is en kink in de kabel gekomen, omdat ze God ver­laten hebben. Zij hebben de afgoden gediend. Ze hebben hun kinderen aan de Moloch geofferd. Maar hoe lang het ook duurt, het land zal hersteld worden. Hoe kun je dat beeldender voorstellen dan door van twee stukken hout één te maken. Dat is toch symbolisch voorgesteld op een manier die maar voor ener­lei uitleg vatbaar is. Hoe halen we het dan in ons hoofd om daar maar een theologie van vergeestelijking op los te laten? Als je dat durft, sla je een gat in Gods plan. Dan stel je je eigen theorie boven de wederkomst. Hoe kun je nu Messias Jezus beroven van zijn eigen profetie? Over Hem is toch geprofeteerd als de komende lijdende Messias. En Hij is toch gekomen, zoals Hij in de Schriften is voorzegd. Kijk maar naar alle teksten waarin zijn komst aange­kondigd werd. Je kunt het nakijken en wee je gebeente als je het lef hebt om aan één van de teksten te twijfelen. Dan ben je je bijbelgetrouwe predikaat kwijt. Neen dat staat vast en zeker. Wij nemen het de Joden kwalijk dat ze het niet willen zien en geloven, omdat we vinden dat het er zo duidelijk staat. Maar dan ineens als het gaat over de nog te vervullen profetie schamen we ons niet om daar de vergeestelijkingstheorie op toe te passen. Dat slaat toch ner­gens op. Als we een eenheid in exegese willen, dan staan ook de profetieën ten aanzien van de wederkomst van de Messias net zo vast als die ten aanzien van zijn eerste komst. Dat is toch logisch. Waarom zouden we dat niet ge­loven? Het geeft toch geen pas om die profetieën weg te roven van de Joden, omdat ze niet in Messias Jezus geloven. Hoe kunnen we ooit een Jood jaloers maken, als we hem eerst beroven van de profetieën die juist op hem slaat? Het zijn toch profetieën die gaan over het herstel en de terugkeer van zijn volk dat zal komen in zijn land, naar zijn stad, naar zijn basis. Het is toch God die belooft dat Hij zijn wet in hun binnenste zal leggen. Hij zal hen een hart van vlees geven. Hij zal zijn geboden in hun binnenste leggen en ze zullen zijn volk zijn. Ze zullen niet meer vervolgd worden. Ze zullen niet meer verstrooid worden en het land zal niet meer woest zijn. Het is profetie van hoop en van heil en wij maar zeggen dat die profetie niet meer geldt. Dat kan een Jood toch nooit rijmen. Hij moet in Messias Jezus van de Schriften gaan geloven, terwijl diezelfde Messias Jezus in de eerste plaats voor zijn eigen volk is gestorven. Wat willen de heren theologen nou aan met dit hoofdstuk uit Ezechiël? Wat is dan volgens hen Juda en wat is dan volgens hen Israël? En hoe moet dat dan in de toekomst? We leven in een tijd van grote spanningen. We zien de strijd samenballen in het Midden-Oosten. We weten van oorlog in regio. We zien de problemen in en rond Israël. We zien het toch voor onze ogen. Is dat allemaal toevallig? Het is toch zo dat de hele wereld gefocust is op de strijd in het Midden-Oosten. Nu dan, wordt het dan niet tijd dat we onze ogen ook exege­tisch openen en de Bijbel lezen zoals het er staat? Dan zul je ontdekken dat je ook meer inzicht krijgt in de ethische en politieke problematiek van deze tijd. Want als het volk verstrooid is onder de volken om hun zonden en hun onge­loof, zien we gelijktijdig het opleven van het antisemitisme in de wereld. We hebben holocaust op holocaust gehad en ook vandaag is er een huizenhoog antisemitisme. Niet alleen in de moslimlanden maar ook hier in West-Europa, in de Europese Unie. Het is toch verschrikkelijk, na de tweede wereldoorlog opnieuw dit verschijnsel in Europa. Maar als we aan Gods oogappel komen, dan zal dat op ons hoofd terugkomen. Ik zal die landen zegt God. Dan komt Gods toorn over ons en dat zien we. Als wij ook bloedschuld op ons laden en de kinderen met miljoenen in de moederschoot doden, omdat wij onze eigen welvaart en gemakzucht hoger achten dan Gods geboden, die ook ethisch juist zijn, dan moeten we niet opkijken dat het oordeel ons treft. Het oordeel treft ons dubbel. We richten ons tegen zijn oogappel en we laden bloedschuld op ons. Daar kan alleen maar Gods oordeel over komen. En dat zullen we zien ook. Daarom is het des te belangrijker om ons met spoed te bekeren. Daar moeten we niet halfslachtig mee zijn. Dat moet radicaal gebeuren. Daar moeten we de barricaden voor op. Wij mogen Gods water niet over Gods akker laten lopen, want dan zullen we het weten. Dan wordt het geweld op geweld en bloedbad volgt op bloedbad.

Hoe dan verder? Heel eenvoudig. Net als in de tijd van de profeten, een radicale oproep tot bekering laten uitgaan. Een radicale draai naar het licht. Een radicale afrekening met alles wat zonde is. Niets meer en niets minder. Hoe? Heel eenvoudig. Pak het Woord van God. Lees het en lees het voor. Het staat er. Dat gold toen en dat geldt nu ook. Glorie voor zijn Naam. De HERE zij geprezen. Heerlijk om met zo’n Evangelie te mogen leven. Want het kan stormen om je hoofd, maar het blijft heerlijk om je veilig te weten in de schuilplaats van de Allerhoogste. Wie wil dat niet temidden van al de stormen en het gebral en het gevaar? Dit is een verblijdend hoofdstuk. Het herstel aller dingen. Daar staat de Bijbel vol van. Je kunt het alleen ontdekken als je het ook gaat lezen. En als je het leest, dan lees jij het niet, maar je wordt gelezen: de Bijbel leest jou. Zo is het goed. Wij willen ons niet verbeelden dat we God kunnen lezen. De hoge heilige God, die in zijn grote liefde en ontferming naar ons toekomt en Zich over ons ontfermt. Daar word je blij van, met al je lek en gebrek. Als we het van onszelf verwachten, zijn we al moe als we opstaan. Wat denken we wel? We zitten zo in de put, want er komt zoveel op ons af wat we niet begrijpen. Waar we van in de war raken. Maar we klauteren er weer tegenop, als we ons op God richten.. Laat al je zorgen maar bij Hem. Dat willen de mensen niet, omdat ze alles zelf willen doen. Dan tobben ze een tijd voort. Doodvermoeiend raken ze steeds verder in de put. Om dan te ontdekken dat het vaderhart van God zo geweldig ontwapenend en bemoedigend is. Zo zonder vragen, maar eigenlijk heel eenvoudig: Kom maar bij Mij. Stel maar geen vragen. Ik stil je vragen wel. Ik geef je rust, want mijn last is licht en mijn juk is zacht. Het is toch geweldig om met zo’n boodschap te leven. Ik kan er niet over ophouden. Want zoals de profeet zegt van God: Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen mij tot een volk zijn.

 

26 oktober 2021

Woord voor de dag
En Mijn tabernakel zal bij hen zijn, en Ik zal hun tot een God zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn.
Ezechiël 37:27




Naar alle artikelen